Bescherming van pedofielen, deel 2.

Deze middag kreeg ik van een kennis een email waarin het onderstaande te lezen stond. De tekst zelf is geschreven door een zekere Marc Grammens, welke ik niet ken. Diezelfde tekst kan je ook hier terugvinden.

“Een chanteerbaar eerste minister?

Als EIio di Rupo nu of later Belgisch eerste minister wordt, dan moeten de autoriteiten en de pers ervan uitgaan dat zijn
verleden in de internationale media zal worden opgerakeld, en over dat verleden is door toedoen van ondermeer toenmalig eerste minister Jean-Luc Dehaene niet alles bekend.

Er kunnen dus nog geraamten uit de kast vallen.

Als de Britse pers een deelnemer aan het overleg tussen Europese regeringsleiders als een van pedofiele seksuele
praktijken verdacht eerste minister kan te kijk stellen, zal ze zeker niet nalaten dat te doen. En meteen zal ook de reputatie van België – dat nog steeds in de wereld bekend staat als het land van Dutroux – weer duchtig in het gedrang komen. Het was immers een publieke schande dat Di Rupo, toen serieuze verdenkingen bij zijn levenswandel werden geuit, niet is moeten aftreden.

Met andere woorden: in het dossier-Di Rupo van de jaren negentig van vorige eeuw versmelten verdenkingen van seksuele omgang met kinderen en een politieke doofpottenbeleid.
Toen de doofpot een feit was, zei Hugo de Ridder (in De Nieuwe Panorama, 6.11.97) woordelijk dat Dehaene Di Rupo niet had mogen handhaven als vice-premier, want Di Rupo “gaf toe dat hij wisselende seksuele kontakten had gehad met jongeren”.
De Ridder vond dit “een ongeoorloofd machtsmisbruik van een minister”, vandaag zou men zeggen: geen geringer machtsmisbruik dan wanneer een bisschop dit doet.

De zaak begon met een onbetrouwbaar getuigenis van een fantast. De aanklacht die daaruit voorvloeide, werd terecht geseponeerd door het gerecht. Maar onder tussen waren er nog tenminste twee stevige dossiers wegens pedofilie tegen Di Rupo samengesteld, en die waren wel serieus.
De dossiers kwamen onder politieke invloed bij het Hof van Cassatie terecht, waar ze tot ergernis van de procureur-generaal in de vergeethoek belandden. De regering-Dehaene kon aanblijven, en de waarheid over de beschuldigingen tegen Di Rupo werd niet meer achterhaald, zelfs niet meer onderzocht.

Toenmalig PS-voorzitter Busquin had zijn beschermeling Di Rupo gered door met een regeringscrisis te dreigen.
Het Hof van Cassatie kwam er aan te pas op initiatief van de Kamer, die aan dat Hof de taak had toegekend om de beschuldigingen tegen een minister in funktie (Di Rupo was vice-premier) te onderzoeken. In de praktijk werd het onderzoek zo onttrokken aan de bevoegde speurders.
Mw Liekendael, procureur-generaal, had het later publiek (De Standaard, 2.9.98) over een “onaangename ervaring” en betreurde dat dit te maken had met “de moreel verwerpelijke levenswandel van in opspraak gekomen ministers”.
Van zijn kant vertelde de Brusselse procureur Van Oudenhove aan de bevoegde Kamercommissie over een doofpotoperatie.
De aanwijzingen tegen Di Rupo waren volgens hem (DeStandaard, 21.11.96) genoeg om een gewone invervolgingstellling te bevelen, maar dat is door de tussenkomst van de Kamer niet gebeurd.

Het dossier waar de Kamerleden dienden over te oordelen en dat zij, door het naar Cassatie te verwijzen, aan het gerecht onttrokken, was inmiddels de inzet geworden van een partijpolitiek spel.
Het gerecht kreeg voor dit onderzoek ongewone beperkingen opgelegd. Volgens Dirk Achten in De Standaard (Hoofdart., 22.11.96, onder de sprekende titel “Kan dit nog?”), reageerden vele politici “met sprakeloze verbazing” op “de beschermingsoperaties rond Di Rupo”, die operaties, aldus Achten, duwen “het prestige van de regering naar een dieptepunt’.
De regering-Dehaene moest op dat moment op eieren lopen om in leven to blijven, en kon zich geen twist met de PS veroorloven.
Dehaene was politiek verplicht Di Rupo te beschermen hoewel er volgens procureur Van Oudenhove “voldoende ernstige feiten voorlagen om Di Rupo in beschuldiging te stellen”.
De politiek verhinderde dit, “een schande” volgens Van Oudenhove (De Standaard, 21.11.96). Door een juridische spitsvondigheid wist de Kamer wel het dossier maar niet de man Di Rupo, naar Cassatie (dat over ministers in functie dient te oordelen) te verwijzen, zodat Di Rupo buiten schot bleef.
Deze formule, die leidde tot een feitelijke seponering, werd in de toenmalige CVP doorgedrukt door Dehaene. Hij hield staande dat het dit was, of een regeringscrisis en nieuwe verkiezingen.
Door een “bruut machtsspel” (De Standaard, 14.12.96) werd Di Rupo door de politiek, tegen de mening van het gerecht in, witgewassen van pedofiele en derhalve strafbare seks.
Busquin verdedigde dit met te zeggen dat het “privé-leven” van politici niemands zaken zijn, en vergat het te hebben over misdadige pedofiele toestanden (De Standaard, 19.11.96). Tot degenen die participeerden in de witwasoperatie behoorden de toen jonge CVP’ers Tony van Parys en Jo Vandeurzen.
De wet, die dezelfde is voor Henegouwse socialisten als voor Vlaamse priesters, verbiedt seksuele contacten van meerderjarigen met jongeren.
Di Rupo heeft nooit expliciet ontkend dat dit hem was overkomen.Volgens het parket betrof slechts één procent van de getuigenissen in de dossiers al te lichtzinnige en ongeloofwaardige verklaringen (De Standaard, 11.12.96).
In het Brusselse homomilieu werden vele jongeren tot lang na het seponeren van de zaak nog ondervraagd over hun contacten met Di Rupo (Het Laatste Nieuws, 2.7.98).
Ook kwamen dossiers naar boven uit Bergen over het leven van Di Rupo in de stad waar hij burgemeester was (Het Laatste Nieuws, 10.7.98), plus dossiers uit Namen uit het jaar 1996 (De Morgen, 5.3.98). Het Duitse weekblad Der Stern (1.3.97) bezorgde zijn lezers een vrijwel volledig overzicht van alle beschikbare feiten en aantijgingen.
Geheel afgezien van de strafbare feiten, wat hierover te denken? Dit schreef Manu Ruys over Di Rupo in De Standaard van die dagen (22.11.96):
“De nummer twee van de regering (Di Rupo, in de regering-Dehaene is een 45-jarige man die over macht, prestige en geld beschikt, nachtelijke bars frequenteert, intieme relaties zoekt met sociaal zwakkere jongeren, en vragen naar hun leeftijd ontwijkt of niet relevant noemt.
Ook als het niet om minderjarigen gaat, blijft de politieke vraag of zo’n man als vice-premier het land en de koning kan vertegenwoordigen. Het gerecht werd in zijn eer en reputatie gekwetst. (…) Het is de regerende coalitie die verkrampt en beschaamd zijwegen opgaat om de positie van het kabinet te redden”.
Wil een land door zijn keuze van de eerste minister geassocieerd worden met iemand die vluchtige seksuele contacten onderhoudt met minderjarigen?
Iemand die in zijn vrije tijd het nachtleven van Brussel, Luik of waar dan ook, opzoekt, – iemand die, los van schuld en onschuld, in zijn privéleven politiek onaanvaardbare risico’s neemt, die dus een milieu frequenteert dat misbruik kan maken van zijn kwetsbaarheid?”

We Are Change Belgium schreef er in 2010 ondermeer dit over:

“De beschuldigingen tegen Maurice Lippens, een vooraanstaande en invloedrijke figuur in Belgenland, zijn gebaseerd op de zogenaamde X-dossiers. Die vloeiden voort uit de Dutroux-affaire. Een Belgische vrouw stapte in 1996 naar de politie omdat zij niet alleen claimde nieuwe belastende feiten over Marc Dutroux te hebben, maar vooral ook over het horror-pedonetwerk waarvan hij deel zou hebben uitgemaakt. Zij beweerde als kindprostituee slachtoffer te zijn geweest van de meest huiveringwekkende perverse seksuele handelingen en zou tevens getuige zijn geweest van martelingen en moorden op andere slachtoffertjes. De vrouw werd getuige X 1 genoemd, trad later in de openbaarheid en bleek Regina Louf te heten. En Regina noemde man en paard. Onder meer de broers Maurice en Leopold Lippens – de laatste is sinds jaar en dag burgemeester van de badplaats Knokke.”

Voor de volledigheid kunt u ook nog kijken naar een volledig verslag over de zaak Dutroux van de Nederlandse TV omroep Zembla.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s