Leiders …

Geschreven door Norbert Pols op 10 september 2014

leiders - norbert polsEr is iets vreemds aan de hand met onze ‘leiders’. Als je naar die hoofden kijkt, kijkt naar hoe ze zich manifesteren dan hebben ze iets gemeen. Onze leiders ontbreekt het aan iedere vorm van natuurlijk leiderschap.

Wij hebben honden thuis en, als dierenvriend wil je het je beesten graag naar de zin maken. Bij het houden van honden betekent het, dat je ze leiding moet geven. Je moet aan je hond duidelijk maken dat jij zeker genoeg bent om die taak aan te kunnen en je hond pikt dat op en gaat je vertrouwen.
Honden zijn in sommige opzichten net mensen en worden snel wat onzeker als je ze zelf onzeker benadert of, je als dusdanig manifesteert. Dat wordt altijd weer duidelijk in de programma’s van Ceasar Milan ‘The Dog Whisperer’, waarin honden ongewenst gedrag vertonen door het gebrek aan leiding dat ze krijgen. Meestal zit het probleem niet bij de hond maar bij de geleider omdat deze rondloopt met allerhande spanningen, medelijden of angsten. Die worden overgebracht op de hond en die neemt vaak naar alles een overdreven defensieve houding aan. Dat loopt weleens ontzettend uit de hand en dan komt deze korte Mexicaan de hele familie redden.

Je mag van een leider verwachten dat ze kunnen leiden en dat is met honden niet anders dan in de politiek. Ook vroeger op schepen die lange overzeese reizen maakten kwam muiterij voor op schepen waar slecht leiding werd gegeven. Van leiders verwacht je dat ze kracht uitstralen bij tegenslagen, standvastig zijn in hun beslissingsname en dat ze bovenal eerlijk zijn. Was dat op die schepen niet het geval, dan werden ze overboord gezet door de bemanning die een nieuwe leider achterna liep. Dat is ook natuurlijk wat Darwin bedoelde met natuurlijke selectie en zo werd zwakte in een natuurlijk proces gecorrigeerd.
We hebben datzelfde gekend op het schoolplein waar de natuurlijke leiders ook voor een bepaalde rust zorgden. Het gehele schoolplein systeem is er onderuit gehaald doordat men niet het verschil kan maken tussen pesten en corrigerend gedrag. Nu worden de natuurlijke verhoudingen op schoolpleinen verstoord omdat men alleen de symptomen van excessen bestrijdt die men zelf in de hand werkt.

Als ik dan kijk naar de mensen die deel uitmaken van ons kabinet of de lieden die het in de EU voor het zeggen hebben, dan valt me op afgaande op de gezichten en algemene houdingen, dat er geen natuurlijke leider tussen zit. Het zijn allemaal van die halfzachte jongens die op het schoolplein weleens zijn geslagen maar, waarschijnlijk nooit hebben gevochten. Sommigen waren duidelijk pispaaltjes, zoals van Rompuy, en anderen hebben zich waarschijnlijk zo onopvallend mogelijk gedragen om maar niet in de problemen te komen.
Als je dat opvalt mag je jezelf afvragen hoe deze arme jongens in deze leidinggevende posities terecht zijn gekomen. Zelfs intellectueel hebben ze maar in beperkte mate iets te brengen dus, wat maakt dit soort mannetjes zo speciaal? Onze politici ontwijken altijd de directe confrontatie met tegenstanders. Ze gaan nooit echt de discussie aan en, in opinie programma’s wordt daar ook degelijk rekening mee gehouden anders komen ze niet meer terug.

We worden geregeerd door een stelletje slappelingen, mannetjes die liever persoonlijk buiten schot blijven dan dat ze ergens voor staan. Ze hebben meningen die kneedbaar zijn, ze spreken zichzelf met nonchalance tegen en beroepen zich dan met alle gemak op het in stand willen houden van bestaande coalities. Standpunten worden uitgeruild alsof het om knikkers gaat want, echte meningen zijn onbekend bij onze zo bevlogen politici.
Dus, hoe komen die gasten daar? Hebben we echt voor ze gestemd en hoe zijn ze ooit op die kieslijst terecht gekomen? De partij zet de poppetjes op de kieslijst en het heeft er alle schijn van dat deze lieden met zorg geselecteerd zijn. Je moet een ‘flexibel’ karakter hebben, wil je het met iedereen eens kunnen zijn. Je moet politiek bedrijven, dat betekent dat je buiten de kamer al bespreekt wat er in de openbaarheid gebeuren gaat. Je maakt deals met je collega’s, die zich in de tweede kamer profileren als je politieke tegenstanders. Je spaart de mensen die je betrapt op grove fouten zodat zij later coulant tegenover jouw ideeën staan. Die ideeën zijn geen eigen ideeën maar opdrachten vanuit hogere organen, die je klakkeloos uitvoert. Je bent een ja knikker tegen hen met macht, terwijl je het democratische toneelspel beheerst. Je bent bang, makkelijk te intimideren en je kent je plaats binnen de jou aangegeven machtsstructuren.
Beschik jij over de bovenstaande eigenschappen, dan ben je een politicus in de dop. Hou je van luxe, respect en leuke collega’s die net zo zijn als jij, dan ontbreek jij op de kieslijst. Je kunt daar komen, zonder relevante achtergrond zolang je maar aan de bovenstaande criteria voldoet.

We worden geregeerd door een onzichtbare hand die dit soort mensen gebruikt, juist om hun zwakke punten. Daarom heeft het zo weinig zin om je boos te maken over uitspraken van Mark Rutte. Hij speelt een rol, vervult een taak die een andere invulling kent dan ons getoond wordt. We kunnen in dit systeem nog maar twee dingen laten zien. Of we gaan akkoord en we stemmen, op wie of wat is compleet niet meer relevant. Of we stemmen niet en laten massaal zien dat we dit niet meer pikken.
Democratie heb ik het laatst gezien op school bij de gymles, twee jongens mochten om de beurt iemand uit de groep kiezen en dan zag je altijd hetzelfde, van Rompuy en onze Mark bleven als laatsten over …

Advertenties

Een gedachte over “Leiders …

  1. waar we naartoe gaan zien we in de voorbije jaren al, wat er allemaal gebeurt

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s