Mijn onvrijwillig verblijf in de psychiatrie: dag 10, 11 en 12

Exit uit de matrix

Maandag zei ik tegen de verpleging dat ik van het mooie weer wilde profiteren met de fiets. Het antwoord was dat ik nog geen vrijheden had. Ik mocht zelfs de deur niet uit. Met uitzondering van het terras en privétuin.

Ik kan mij niet herinneren dat ik mijn vrijheid ooit vrijwillig zou hebben afgestaan. Men zei dat de rechter opdracht gegeven zou hebben “om voor mij te zorgen”. Alsof ik die vrederechter ooit het recht zou gegeven hebben om mij te berechten. Blijkbaar kent die vrederechter de mensenrechten niet. Mocht dat toch het geval zijn, dan veegt hij ze alle 30 aan zijn laars. Foei. Hij moest zich diep schamen. Ik noem zoiets slavernij. En dat is een schendig van het statuut van rome, artikel 7, paragrafen 1c en 2c.

Wie de mensenrechten nog niet zou kennen, kan ze hier terugvinden.

Voor alle duidelijkheid: alle 7,5 miljard mensen hebben…

View original post 260 woorden meer

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s